SIRLAR KÖPRÜSÜ

Çocukken sır tutmak konusunda çok da başarılı olamamak benim kendime olan inancımı ne kadar etkilemiştir acaba?

Kendimle ilgili herşeyi arkadaşlarıyla paylaşıp, arkadaşlarıyla ilgili sırları kalbinde taşımak ne kadar ağır bir yük aslında..Yıllarca hayatının her alanında şeffaf olmayı hedef edinmiş bir ruh saklamayı ne kadar becerebilir ki ? Ya da zorlanmadan nasıl taşır o emaneti...
İşin ilginç yanı yaşamım boyunca tanıdık tanımadık herkesin en az bir sırrı kalbime gömülü duruyor bunca zamandır.Belki de çocukluğumda kendime olan zayıf inancımı şimdi de, en derinlerde sakladığım o sırlar sayesinde kuvvetlendirdim en derinlere atılmış demirler gibi...kişiliğimi daha emin ,daha güvenilir kılan belki de çocukluktaki bu zayıf yanım kim bilir?

Yaşamın her anı hiç şüphesiz ki çok değerli.Fakat bazen öyle anlar oluyor ki geçen bunca zamanının yaşanma sebebine ayna olurken buluveriyor insan kendini.Sırlar,paylaşımlar yerli yerinde, zamanında ve güvenilir yüreklere bırakıldığında anlam kazanıyor dostluklar,arkadaşlıklar! paylaşmanın hafifliği saklamanın ağırlığını alıp götürüveriyor.Tabii bu huzuru yakalamak öyle kolay olmuyor bedeller ödemek gerekiyor kusurunca...

Ödenen bedeller belki acı gibi görünse de asıl onlar büyütüyor insanı.Olmak istenen ,olmaya çalışılan noktaya hızlı geçiş anları sunuyor.Farkındalık denizinde seyir etmek zevki ,dillere öğüt oluyor olgunlaştıkça...

Zamanın kıymetini ,zamanın mesajını almak ve tüm ödenen bedellerden ders çıkarmanın yanında temiz bir yürek de gerekli aslında..Saflığın ,masumiyetin,toyluğun,küçüklüğün hatta çocukluğun gelişeceği o kalplerde, kötülüğün ve fitnenin yeşermesine izin vermemek gerekir..Ancak o zaman bir hayat dolusu insanın yüreğinden sırlar köprüsü oluşur güvenilir yüreklere doğru...

Yaşamın fırtınalı denizlerinde güvenilir limanlar olsun kalpleriniz!

Sevgiyle,

Nur Üçgün